fbpx

Wil je je ontwikkelen in je vrouwelijk leiderschap, dan is een onderzoek naar je relatie met je moeder een waardevolle exercitie. Want je moeder is je eerste rolmodel van wat een vrouw is, van wie zij hoort te zijn. De oordelen over vrouw-zijn die zij je bewust of onbewust meegeeft, kunnen diep onder je huid kruipen, waardoor je jezelf langs een meetlat legt hoe je hoort te zijn als vrouw. Welke stereotypes over vrouw-zijn, zijn actief in jouwzelf als je jouw oordelen over je eigen vrouw-zijn bekijkt? Waar komen deze vandaan?

Daar ben je dan op deze wereld. Dankzij de versmelting van een mannelijk en een vrouwelijk deel, ontsta jij als nieuw leven. En jij als vrouw doet dat in een vrouwenlichaam. Jouw moeder is het eerste model van een vrouw die je in je leven tegenkomt – en een hele belangrijke. Als kind is de relatie met je moeder een afhankelijkheidsrelatie. Omdat we afhankelijk zijn van de liefde en zorg van onze moeder, doen we alles om met haar te verbinden, om door haar geliefd te worden, bij haar te horen. In onze pubertijd maken we ons van haar los om op eigen benen te gaan staan en onze eigen keuzes te maken.

Mijn eigen ontdekkingsreis naar de relatie met mijn moeder leerde me hoe ook ik tijdens die reis in allerlei valkuilen ben gestapt. En hoe deze ervaringen zo van waarde bleken op mijn ontdekkingsreis in vrouwelijk leiderschap.

In deze blog deel ik de inspiratie van twee rolmodellen op het gebied van vrouwelijk leiderschap waar ik de afgelopen weken veel van heb opgestoken: Bethany Webster en Els van Steijn.

 

Wat levert onderzoek naar jouw relatie met je moeder je op?

Door te onderzoeken hoe je je moeder ervaart, bewondert en beoordeelt, zie je haar in al haar mooie en minder mooie facetten. En zo groeit je bewustzijn van je oordelen over haar en over vrouw-zijn. Dit bewustzijn biedt openingen om de onderliggende verlangens en behoeften van jezelf in eigendom te nemen en deel uit te laten maken van je leiderschap.

Dit onderzoek is een reis vol ontdekkingen. Voor veel vrouwen maken pijnlijke ontdekkingen deel uit van deze reis. In die pijnlijke ontdekkingen liggen echter schatten verborgen. Door de pijn te erkennen, schoon je jezelf op. En dit draagt bij aan een groei in je vrouwelijk leiderschap én veelal ook aan een verrijking van de relatie met je moeder.

Denk maar aan het symbool van het lemniscaat, zo buiten, zo binnen. Wat je buiten ervaart aan verlangens ten aanzien van vrouw-zijn of wat je verafschuwt aan vrouw-zijn bij anderen, leert je over wat er binnenin jou gezien of erkend wil worden.

 

Inspiratie van Bethany Webster

De afgelopen weken heb ik veel gelezen van Bethany Webster en geluisterd naar webinars waarin zij spreekt over het helen van ‘de moederwond’. Bethany is een feministe die vrouwen empowert om zich vrij te maken van alle verwondingen die door het patriarchaat in ons vrouwen geslopen zijn. Ze roept op om die individuele en collectieve moederwonden te helen, om zo vanuit ons volledige vrouwelijke potentieel te kunnen leven. Als we de ‘devine feminine’ (onze ‘goddelijke vrouwelijkheid’) willen belichamen, dan zullen we die plekken in onszelf moeten opsporen waar we haar zijn gaan uitbannen. Pas dan kunnen we onze vrouwelijkheid volledig belichamen.

Onze eerste ontmoeting met de ‘devine feminine’ is met onze moeders, schrijft ze. En totdat we de moed opbrengen om het taboe te doorbreken en de pijn aan te kijken die we hebben ervaren in de relatie met onze moeders, zal de ‘devine feminine’ niet meer dan een of ander sprookje zijn, een fantasie van een redding door een moeder die niet zal komen. Dit houdt ons spiritueel onvolwassen.

“The mother wound isn’t something we need to avoid or feel shame about. It is a doorway to our full potential” Bethany Webster

Voor mij is Bethany een mooie inspiratiebron om te kijken naar mijn relatie met mijn moeder. Ik ben gaan onderzoeken welke pijn het patriarchaat als sporen heeft achtergelaten in de relatie die ik met mijn moeder heb. Waar ben ik haar pijn gaan overnemen? Waar ben ik haar overtuigingen, gedachten en oordelen als de mijne gaan zien? Ik groei in mijn bewustzijn en voel het verdriet om te kijken naar haar pijn. Ik laat toe dat dit me raakt en me pijn doet. Ik voel ook dat haar pijn niet mijn pijn is, en ik kan me ervan vrij maken door mijn eigen pijn aan te kijken.

Kijk voor meer over Bethany hier https://www.bethanywebster.com/ en voor haar Nederlandse boek https://uitgeverijmens.nl/boeken/het-helen-van-de-moederwond en luister haar lezing hier https://uitgeverijmens.nl/lezing-het-helen-van-de-moederwond-bethany-webster

 

Inspiratie van een fontein

Ook Els van Steijn heeft me in mijn verkenningen van de relatie met mijn moeder geïnspireerd. Zij schreef prachtige boeken over familieopstellingen. Ik mocht recent met haar samenwerken in familieopstellingen. Echt een vakvrouw aan het werk. Een geweldige ervaring. Els gebruikt de fontein als metafoor om uitleg te geven over familierelaties.

Stel jezelf een fontein voor met verschillende bakken waar het water van bovenaf in stroomt, en waarbij de bovenste bak de bak daaronder voorziet van water, en die weer de bak daaronder etcetera. Het water staat voor de stroom van het leven. Jij hebt een plek in de fontein. Er is één juiste plek voor jou. Sta je op de juiste plek dan ontvang je de stroom van de fontein. Dat wil zeggen: jij staat in de kind-bak op de juiste volgorde van jouw plek in je gezin, inclusief halfbroers en zussen, maar niet met stiefbroers. Boven je is de bak met je biologische ouders en daarboven die van je grootouders en ga zo verder.

Het gaat er dus om dat je op de juiste plek staat. En dat doe je door je beide ouders te accepteren als package deal met hun mooie en minder mooie eigenschappen en met jouw eigen (mogelijk onvervulde) verlangens ten aanzien van hen. De twee belangrijkste manieren waarop je je eigen plek in de fontein verlaat, en opstijgt naar een hogere bak, is door je ouders te veroordelen ‘ze is gewoon niet goed genoeg voor mij’ of doordat je van hen ‘verantwoordelijkheden overneemt’.

Als ik de relatie met mijn moeder onderzoek, ontdek ik dat ik met beide valkuilen ervaring heb opgedaan. Ik herken mezelf in het overnemen van verantwoordelijkheden om haar te sparen, een gesprekspartner voor haar te zijn in onderwerpen die niet passen bij mijn plek in de fontein als haar dochter. Ook ben ik haar gaan veroordelen.

Door deze inspiratie van Els, ben ik gaan kijken hoe ik mijn moeder kan accepteren in de ‘package deal’: Haar werkelijk aannemen als mijn moeder en mijn plek als haar dochter innemen. Ook in dit proces gaat het over oordelen aankijken, pijn nemen, verdriet aangaan.

Meer over Els en haar boeken vind je hier https://elsvansteijn.nl

Een mooie podcast met Els van Steijn kun je hier beluisteren:

https://open.spotify.com/episode/6jBBaBjfO0ke7toRhTJTbr?si=Inkr_qeSQQakuEdiXYfIEg

 

Mooie inspiratie van Bethany en Els om vooral je eigen beste innerlijke moeder te zijn voor jouw eigen innerlijke kind. Om deze innerlijke moeder in jezelf vanuit vrijheid en (zelf)liefde vorm te geven. En om dit proces los te zien van de moeder in wiens schoot je mocht groeien.

Met mijn coachprogramma’s van vrouwelijk-leiderschap.nu ondersteun ik vrouwen op deze reis van ontdekkingen en het vrijmaken van oordelen.